Salgın sürecinde sağlık çalışanları iki anlamda tarihe geçtiler. 

Birincisi canlarını verip şifa dağıttığı, ailesinden uzak kalarak fedakarlıklarda bulunarak yazdıkları kahramanlık destanıyla oldu. 

İkincisi ise önemlerinin herkes tarafından idrak edildiği bir dönemde  temel talepleri ve kronikleşen sorunları için  hiçbir adım atılmayarak mağduriyetlerinin devam ettirilmesiyle oldu. 

Bu dönemde 3 ay tavandan ek ödeme düzenlemesi müjde diye sunuldu fakat aslında bu ödemeler sağlık çalışanlarının yıllar içerisinde ellerinden alınan alın terleri idi.  Ayrıca tavandan ek ödeme ile ilgili düzenlemedeki eksiklikler, yanlışlar ve idarenin iki dudağı arasına çalışanın emeğinin sıkıştırılması ile adaletsiz, çalışma hayatında huzuru zedeleyen bir düzenleme olarak yerini tavandan değil yavandan ek ödeme olarak aldı. 

Salgın bitmedi ama tavandan ek ödemeler sonlandırıldı. Sağlık çalışanları covid-19 ile mücadele ediyor ama sanki hiç çalışmıyorlarmış gibi sıfır döner sermaye ile karşılaştılar. Kısacası kahramanlar kaybetmeye mahkum edildiler. Ödüllendirilecekleri yerde adeta cezalandırıldılar. 

Bayram geliyor ama sağlık çalışanları alın terlerinin karşılığını alamıyor. Verdikleri kahramanca mücadelenin karşılığında yapılanlardan dolayı mutsuzlar. Aylar süren ve daha da sürecek olan fedakârlıklarının karşılığında yapılanları hak etmiyorlar.

Bugün artık döner sermaye sistemi fiilen iflas edip sağlık çalışanları için bir ızdıraba dönüşerek çalışana zarar veren bir hal almıştır.  

Sizin döneriniz var deyip sanki ikinci bir maaş alınıyormuş  gibi bir algının da oluşturulduğunu bu çarpık düzen mutlaka yenilenmelidir. 

Oluşturulacak yeni düzende döner sermaye gibi olmayan bir gelir yerine sağlık çalışanlarının her ay ne kadar aldıklarını bildikleri bir sisteme geçilmelidir.  Ya taban aylıklar yükseltilmeli, ya da döner sermayede sabitler arttırılarak performansın etkisi sınırlı bırakılmalıdır. Bu da adalet ve hakkaniyete dikkat edilerek sağlanmalıdır. 

Sağlık Bakanlığı sağlık çalışanlarının sorunları ile kendi arasına koyduğu sosyal mesafeyi kaldırmalıdır. Çalışan arasına set çekmeyi bırakmalıdır. Yöneticiler teşekkür ve takdir yerine gereğini yapmalıdır. Onların üstüne düşen sağlık çalışanlarının  taleplerini karşılamaktır. Bu işi de döner sermayeden başlanmalı, sıfır döner sermaye garabetine bir son verilmelidir.